Precyzja diorytowa i modulacja fazy \( 5^s \)
W Pumapunku znajdujemy dziesiątki powtarzalnych bloków w kształcie litery "H". W modelu TTE nie są to elementy architektoniczne, lecz **sztywne rezonatory częstotliwości \( H \)**.
Każdy blok "H" działa jak element **pamięci ferrytowej** w skali makro. Ich modułowość pozwala na budowę dowolnego interfejsu w domenie HOLO, zachowując spójność fazową.
Brama Słońca, wykuta z jednego bloku andezytu, to klasyczny **Phase Shifter**. Centralna postać (Wirakocza) trzymająca dwie laski to reprezentacja **dualności dipola toroidalnego**.
Podobnie jak fosa w Angkor Wat, bliskość ogromnego zbiornika wody (Titicaca) służy jako **masa (grounding)** dla systemu. Woda na tej wysokości ma inną strukturę klastrową, co pozwala na lepsze "kotwiczenie" operatora \( 2^k \).
Obróbka kamienia w Pumapunku wykracza poza możliwości $ℝ³$ epoki brązu. W modelu TTE wyjaśnienie jest proste: kamienie nie były cięte, lecz **formowane w stanie niskiej dualności ($D \to 0$)**.
Przy uścisku homprezyncyjnym twardy andezyt staje się plastyczny jak polimer, co pozwala na uzyskanie idealnych kątów prostych bez generowania ciepła czy tarcia.