Cykl pierwszy zatrzymał się na F-Dur (Part IV). Toniki kolejnych części czytane od początku układają się w koło kwartowe: E → A → D → G → C → F. Każdy krok to interwał kwarty czystej. Koło kwartowe ma dwanaście kroków i wraca do punktu wyjścia — więc dalszy ciąg tej samej zasady, bez zmiany reguły, prowadzi przez pozostałe sześć tonik, aż do E, oktawę wyżej.
Zapis konsekwentnie w krzyżykach, zgodnie z notacją przyjętą w cyklu pierwszym (D♯, nie E♭).
A♯ → D♯ → G♯ → C♯ → F♯ → H →E
Każda część zachowuje regułę z cyklu pierwszego: tetrachord 1 = tonika – bVII – IV – tonika (×2); tetrachord 2 = IV (akord zawiasowy) – bVII tego akordu – IV tego akordu – powrót (×2).
Drugi tetrachord Part X wychodzi z samej matematyki koła kwartowego jako E D A E — dokładnie ten sam układ, którym otwierał się Part I cyklu pierwszego. To rzeczywisty, sprawdzalny efekt konsekwentnego stosowania tej samej reguły dwanaście razy z rzędu, nie licząca się z góry symbolika. Spirala nie tylko dochodzi do E oktawę wyżej — dochodzi do niego tym samym gestem harmonicznym, którym zaczęła. Part XI można więc rozumieć jako powtórzenie Part I, teraz w wyższej oktawie: początek nowego obrotu tej samej figury.
A#-Dur · zwrotki 1–4 · zastępuje pierwotny tekst tej części
Nowy wątek ognia (światło w ciemności ) — szkic roboczy, Part VII celowo pozostawione otwarte, do dalszej pracy.